Singing in the rain

In dit hotel zit het ontbijt erbij dus dat gaan we dan maar doen. Het blijkt een prima hotel ontbijt te zijn. Vanaf vanmiddag wordt er regen verwacht, dus nou nog maar even kijken of we wat kunnen doen. We rijden nog even terug naar een paar stateparks in de richting van Ocala NF, maar ook nu gen manatees te spotten. Uiteindelijk komen we terecht bij Rainbow Springs waar ook geen manatees te zien zijn, maar waar we wel een leuk rondje kunnen lopen langs het US equivalent van de Loenense waterval 😆

Ook zitten we hier lekker op de picknickplek totdat het gaat druppelen. Net voor de bui echt losbarst zitten we weer in de auto. Dan maar op zoek naar een Walmart op lekker op het gemak boodschappen te doen en even voor die spijkerbroek te kijken. Wonder boven wonder vind ik er 1 en dat voor $17,95! Toch net even wat lekkerder om een lange broek aan te hebben als het zo regent vanavond en we 'moeten' uit eten.

In de werkelijk stromende regen rijden we naar Crystal River en als we ingecheckt zijn gaan we gewoon maar even lekker relaxen op de kamer. Met dit weer wil je niet buiten zijn!

Jurgen kiest het restaurant van vanavond: een lokaal BBQ restaurant. Het is een leuk tentje, vol met locals, met goed eten. Jurgen kiest voor de lokaal wereldberoemde boneless wings en ik heb mac&cheese met pulled pork en zelfgemaakte BBQ saus. Het klinkt als een wonderlijke combi maar het is erg lekker. Als we terugrijden naar het hotel is het bijna droog. 

Hole in the wall? Nee, ground!

Dit bed bleek zeer matig te slapen, het is nogal zacht dus dan voel je iedere beweging. Toch is dit hotel, met alle aandacht voor de kamers maar ook bij het inchecken en vanwege de locatie, zeker een aanrader.

Het ontbijt is hier niet inclusief maar dat is goed nieuws omdat er een Denny's om de hoek zit. Dat smaakt een stuk beter dan de Cracker Barrel van eerder deze week.

Onze eerste stop vandaag is Devils Millhopper Geological Site. Dat is in feite een heel groot sinkhole waar je met 132 traptreden in afdaalt en wat een soort eigen microklimaat heeft. Best leuk om even te zien, en je voelt ook echt dat zowel de luchtvochtigheid en de temperatuur op de bodem anders zijn dan 'boven', maar niet heel spectaculair en zou hier niet voor omrijden.

De volgende stop is Silver Springs Sp. We halen lunch bij de Publix (salade en fruit, jemig wat gezond!) en dat eten we in het SP op. We lopen wat rond maar zien geen wildlife van betekenis. Het is ook wel weer een mooi SP maar we vonden Blue Springs echt veel mooier, meer natuur en dit is meer aangelegd.

Ons hotel is in Ocala, en we maken nog een stop onderweg bij alweer een SP, maar je mag geen watersporten uitoefenen (weet even niet meer waarom) en er zijn geen Manatees gezien dus dan vinden we het ook niet echt noodzakelijk om $10 p.p. te betalen. We rijden gewoon lekker door naar het hotel en genieten daar van de zon en het zwembad. De ligbedden hebben hele dikke kussens dus we vertoeven hier een uur of wat tot de zon achter het hotel verdwijnt. 

We zitten hier op loopafstand van zowel de Olive Garden als de Outback en omdat we bij die eerste al waren gaan we nu naar de Outback. We irriteren ons aan het feit dat het zo lang duurt voor het voetgangerslicht op groen (wit) springt. Tsja, het wil waarschijnlijk wel helpen als je op het goede knopje drukt 😄 Zoals altijd smaakt het eten bij Outback goed, net zoals de cocktails! 

Into the Blue

Het ontbijt bij de Super8 is heel basic dus dat is gelijk een goed excuus om Egg Mcmuffins te halen. Einddoel van vandaag is St Augustine maar we nemen een omweg via Blue Springs SP. De naam zegt het al en het is echt een mooi park.

Zelden hebben we blauwer water gezien en de boardwalks voeren je langs het water waar we een aantal manatees zien zwemmen. Het zijn toch een beetje koddige, onbeholpen beesten. Het is vooral zielig dat er met regelmaat een manatee gewond raakt omdat hij/zij geraakt wordt door het roer van een motorboot. 

Op een van de uitkijkpunten zien we op nog geen 5 meter een osprey z'n naam waarmaken want hij (zij?) zit op het gemakje een vis op te eten. We lopen de volledige boardwalk af en het contrast van deze prachtige rustige omgeving met de drukte van gisteren had bijna niet groter kunnen zijn. 

Na het bezoek rijden we verder. We hebben wel weer wat lekkere trek en dat komt goed uit want we komen langs een Buc-ees. Da's een gigantische benzinepomp met vaak meer dan 100 tankplaatsen en een nog veel grotere shop. Eigenlijk meer een supermarkt, convenience store en souvenirwinkel in 1. Je kunt het zo gek niet bedenken of ze verkopen het  hier. Wij nemen ieder een vers broodje, Jurgen met brisket en ik met pulled pork. Ze zijn hier niet bepaald zuinig met het beleg dus het is een hele maaltijd. 

Nu nog het laatste stukje naar St Augustine. Er zit vandaag niet zo heel veel energie in maar dat is niet erg want het is vakantie. Het betekent wel dat we, eenmaal geïnstalleerd (compleet met rondleiding!) eerst even lekker niks doen op onze turquoizen kamer. Rond 16.30 uur rijden we de brug over en staan we eigenlijk gelijk aan de rand van het historisch centrum van St Augustine. Dat hadden we ook best kunnen lopen maar zoals gezegd houdt de energie niet echt over. We parkeren de auto bij Castillo de San Marcos NM en dan blijkt ook nog dat we dit NM nog even kunnen bezoeken en zelfs een stempel kunnen scoren. We hadden voor dit soort toevalligheden (of onvoorbereiding?) onze NP pas meegenomen. Het is wel een bliksembezoek van een kwartier, maar we hebben de stempel dus telt het.

Het NM ligt werkelijk 1 straat oversteken van het historisch district en eerlijk is eerlijk, St Augustine heeft echt een leuk oud centrum en is een gezellig stadje. We lopen wat rond, kopen wat souvenirs en allebei (!) een t-shirt waar je zelf de print kan kiezen en dan in ongeveer 2 minuten custom made is. De opdruk 'Ambitchious' sprak me wel aan maar uiteindelijk toch maar iets neutralers gekozen😄

We gaan voor het eten ergens op een balkon zitten maar gaan daar ook weer weg. Als we binnenstappen wordt ons verteld to 'seat ourselves' maar na een kwartier is er nog niemand geweest en bovendien is de live muziek erg matig. We komen terecht in een soort achtertuin. We kunnen hier heerlijk mensen kijken maar nog veel belangrijker is dat het eten ook echt lekker is. Ik neem een salade met een portie friet en Jurgen fish & chips. Mede wegens de leuke sfeer gaan we voor een toetje. Broodpudding en Key lime pie. Ook al zo lekker! Daarna knappen we zo ongeveer uit elkaar, de hoogste tijd om op de kamer uit te buiken.

To the stars and beyond!

We zijn hier en daar even wakker maar de conclusie is toch wel dat we hier heerlijk geslapen hebben. Uiteindelijk is het bij mij om half 5 echt op (!!) en Jurgen is een half uurtje later wakker. Dat is wat aan de vroege kant, maar ik heb een fijn boek en het geeft tijd om het dagboek bij te werken. Rond 7 uur is het wel genoeg geweest en ga ik douchen. Best een bijzondere ervaring want het duurt een minuut of 5 voor het water eindelijk niet meer lauw is. Verder is een regendouche alleen leuk als je voldoende waterdruk hebt, anders lijkt het net motregen en da's niet handig met mijn haar, en als er alleen een vlakke douchevloer is zonder randje of iets, is een douchegordijn dat een centimeter of 5 boven de vloer stopt niet echt afdoende. Ach., het is maar voor 1 nacht.

Om 08.00 uur zijn we weer helemaal georganiseerd en ingepakt en vertrekken we met als eerste stop de Craker Barrel voor het ontbijt. Daar hadden we ons op verheugd maar we hebben de indruk dat het menu gewijzigd is en zodoende 'moet' ik nu kiezen tussen packcakes en French toast. Krijgt ik nogal doorgebakken bacon waar Jurgen z'n sunny-side-up nogal aan de rauwe kant is. Hadden we beter in het hotel kunnen ontbijten want dat zag er tegen onze verwachting in, behoorlijk uitgebreid uit. Nou ja, door naar de Walmart voor wat noodzakelijke spullen als water, chips (?) en sneakersokken die ook thuis achtergebleven zijn, en dan op naar het Kennedy Space Center. 

Om haf 11 sluiten we aan in een vrij korte rij maar omdat wij altijd de verkeerde rij kiezen duurt het toch ruim een kwartier voor we 't terrein op rijden. Joost mag weten waarom want je hoefde hier alleen je creditcard in de automaat te stoppen om voor het parkeren te betalen en wij staan er letterlijk 10 seconden. Maar er waren dus ook auto's die hier gewoon meerdere minuten stil stonden.

Kennedy Space Center is een stuk groter en uitgebreider dan we dachten. Er zijn veel verschillende exhibitions, 'shows', films etc. We beginnen met de indrukwekkende film/docu over deep space en een telescoop die nu in orbit is en foto's neemt van deep scape. Het hele concept is vrij moeilijk te bevatten, maar de beelden zijn prachtig. De 'foto's' van de Pillars of Creation zijn prachtig maar je kunt je eigenlijk niet goed voorstellen hoe dat nu precies 'werkt', dat deep space.

Hierna bezoeken we een aantal tentoonstellingen en we eten tussendoor een hotdog. Dan met de bus naar de gebouwen waar een beroemde lancering heeft plaatsgevonden. Erg leuk hoe dat hier gesimuleerd wordt. 

Je rijdt hier ook min of meer langs een aantal lanceerplatforms, je ziet het voertuig wat de raketten verplaatst en ook het gigantische gebouw waar de raketten enzo worden gebouwd. Als we weer terug zijn in het hoofdcomplex bezoeken we nog het Atlantis gebouw, waar het hele verhaal van de lancering van de spaceshuttle verteld wordt, ook heel indrukwekkend wanneer het over de lanceringen gaat die niet gelukt zijn, en waar ook de originele Atlantis hangt. Dat ding is werkelijk gigantisch. 

We kopen nog wat souvenirs en om half 5 vinden we het wel genoeg geweest. Het is nog een half uurtje naar ons hotel in Melbourne, een hele nette Super 8 waar de kamer zowel mooi als heel erg groot is.

We komen even bij van de dag en gaan dan op weg voor het eten. Het plan, de plaatselijk wereldberoemde Hamburger Inn, gaat niet door want die blijkt op zondag gesloten. Gelukkig is er ook een prima plan B: de lokale brewery Hell'n Blazes. Je kunt hier zelf een flight samenstellen dus ik neem ijsthee. Jurgen neemt iets wat drunken chicken heet en ik ga voor een hamburger maar dan met steak en heul veul blue cheese😋 

Op naar Florida!

Het eten was dan wel erg lekker, het viel niet zo goed dus we hebben een wat onrustige nacht gehad. Na 2 x snoozen gaat de koffer op bed en dan blijkt dat ik vannacht de juiste ingeving had en dat ik geen spijkerbroek heb ingepakt. Da's een beetje dom. Niet dat ik altijd supernetjes gekleed ben naar m'n werk, maar toch ook niet direct kleding waarmee ik in het vliegtuig wil zitten. Maar goed, ik heb me gisteren niet meer omgekleed. Dan zit er niets anders op dan m'n 'werkbroek' voor de reisdag aan te doen. Het gaat vast wel lukken om in Florida een spijkerbroek of iets te scoren!

De laatste spullen gaan in de koffer, een paar spullen terug in de auto en om 08.25 uur zitten we in de shuttlebus. Het is redelijk druk met hier en daar even wachten en een uurtje later zitten we aan het ontbijt bij Bread. Dit keer geen te hard doorgebakken broodje maar een 'dubbele' boterham ham/kaas en een panini met ei die we delen. We hebben ruim de tijd maar zijn altijd snel uitgewinkeld dus we gaan naar de gate, en dan gaat het wachten eigenlijk toch altijd vrij snel.

Als we gaan boarden blijkt dat Jurgen z'n stoel gewijzigd is. We zitten nog steeds naast elkaar, maar nu met het gangpad ertussen. Dat is niet zo netjes van Delta! We kunnen er niks aan veranderen en hebben ook niet zo'n zin om hier stampei om te maken in het vliegtuig, dat vinden we zelf namelijk ook irritant als andere mensen dat doen, maar het laat je toch altijd even afvragen waarom je dan eigenlijk op het moment van boeken stoelen vastlegt. De configuratie van het vliegtuig is 2-4-2. Dat was inderdaad op het moment van boeken niet zo. Maar ook van de week nog niet toen ik keek. Anders hadden we wel 2 stoelen gereserveerd aan het raam. Maar toen wij reserveerden was het 3-3-3. En hadden we 2 stoelen in het midden. Het lijkt er nu op dat, er zitten een gezin met 1 kindje naast mij, wij verplaatst moesten worden vanwege hen of vanwege anderen die niet van te voren hun stoel hebben gereserveerd. Nou ja, zolang het op de nachtvlucht maar anders is want dan wil ik toch wel graag naast elkaar zitten!

We vertrekken keurig op tijd. Er volgt vrij snel een rondje drinken en dan het bekende chicken or pasta. Het smaakt prima maar de portie had wat ons betreft groter mogen zijn. Na het eten is er lange tijd niks, we mogen wel snacks en drinken uit de galley pakken. Met nog 5 vlieguren te gaan wordt er nog eens een rondje drinken gegeven met een Stroepwaffel. We gokken het er op en eten hem deze keer op. Al met al valt de verzorging van Delta nogal tegen. Want hiermee stopt de verzorging. Tegen de tijd dat de 'lunch' uitgeserveerd moet worden, komen we blijkbaar in de buurt van slecht weer en moet iedereen, inclusief crew, gaan zitten wegens turbulentie. Tsja, ik ben natuurlijk geen piloot, maar als we op de terugweg zien in weke turbulentie KLM nog wel uitserveert voelt dit toch wat overdreven. Een beetje alsof je op een Belgische snelweg rijdt zeg maar, zeker geen enorme luchtzakkers. En het lijkt me dat je dat aan ziet komen; begin dan een uurtje eerder met het eten. Om ons heen horen we wat geklaag over het gebrek aan eten; als je dit wist had je meer van huis meegenomen. 

Uiteindelijk landen we om 18.10 met iets vertraging op Orlando en we zijn snel uit het vliegtuig. Daar stopt het met voorspoedig gaan, want we staan ruim een uur in de rij bij Homeland Security. Het is jammer dat de zeurende Duitsers die naast mij in het vliegtuig zaten nu achter ons staan en nu nog steeds zeuren (vonden dat het te lang duurde voor hun dochter van 6 jaar eten kreeg (die heel irritant was en heel veel lawaai maakte) zodat de stewardess uiteindelijk maar uit een soort wanhoop een overgebleven fruitsalade uit BC kwam brengen. Ook dat was niet goed want nu had het kind geen brood. Tjsa, neem dat dan mee, denk ik dan). 

De meneer bij HS is heel vriendelijk en na 3 vragen mogen we alweer door. Jammer, weer geen stempel. de koffers staan al naast de band. Er werd een paar keer omgeroepen ook het label te controleren om zeker te zijn dat je de goeie koffer hebt. Dat is met mijn zeg maar bijzondere dessin echt niet nodig!

Terwijl we met de airtrain naar de carrental terminal gaan activeer ik de app voor de tol. Heel handig: account aanmaken, QR code scannen bij de automaat die in de hal bij alle carrentals staat en zodoende is de tol al geregeld want de 'tag' die de machine maakt hang je aan je binnenspiegel en zo kun je door tolpoorten met t-tags enzo en bespaar je bovendien een hoop administratiekosten.

Bij Alamo zijn we direct aan de beurt, er wordt niks extra's aangesmeerd en hij complimenteert ons dat we de tol al geregeld hebben. We kunnen gelijk door naar de garage om onze Standard SUV uit te zoeken. Er staan 2 Edge's, 2 VW Atlas, een Equinox en 2 Durango's. De Equinox is het grootste maar ook 'oud' en hij ruikt vooral muf. De Durango's hebben stoffen stoelen, Edge hadden we afgelopen zomer al, dus we kiezen een Atlas. Die met 3e zitrij is al vergeven, wij hebben een 'gewone', maar dat is voor ons groot genoeg.

Het hotel is een half uurtje rijden en we zijn er rond 20.00 uur. We hebben honger dus we slaan onderweg de Walmart over want voor je 't weet ben je weer een uur verder. Het hotel blijkt zo ongeveer tegenover ons hotel uit 2014 te zitten, wel een uit een iets andere categorie, maar de kamer is keurig met goede bedden en dat voor $70,- Zodra de koffers op de kamer staan stappen we weer in de auto voor het avondeten. Inmiddels een beetje traditie dat dit ofwel bij Olive Garden, ofwel bij Cheesecake Factory gebeurt op de eerste avond. Nu de Olive Garden. Het is inmiddels 12 uur geleden dat we voor het laatst hebben gegeten en voor het eerst gaan de borden dan ook volledig leeg😆 Jurgen z'n chicken Alfredo met garnalen en ik m'n angelhair met 5 kazen saus en grilled chicken. Heerlijk! En er gaan natuurlijk nog wat breadsticks mee naar 'huis'. Terug in het hotel duurt het niet lang voor het licht uit gaat.

We mogen!

Ondanks dat we in de december ook nog een paar dagen naar de sneeuw in Oostenrijk zijn geweest en we dus niet mogen klagen, duurde het gevoelsmatig toch weer lang voor het vrijdag 22 maart was. Eigenlijk dag 0 van de vakantie die zoals altijd begint met het gebruikelijke recept dat Jurgen al thuis is en ik een ruime halve dag werk.

Om 14.00 ben ik thuis, mooi op tijd voor een late lunch. We staan niet echt in een haast stand, maakt niet uit, want we rijden ruim op tijd rond 17.10 weg. 5 minuten later rijden we terug. Er lag nog een medisch paspoort thuis. Typisch zoiets waar nooit naar gevraagd wordt als je het bij je hebt, maar zodra je het een keer vergeet wordt er zeker weten om gevraagd. Dat gaan we niet uit proberen dus uiteindelijk is het 17.20 uur als we op weg gaan naar Schiphol met een tussenstop bij onze vrienden voor een koffie en om de sleutels af te geven aan hun dochter die weer zo lief is om te komen 'house sitten.

Net geen anderhalf uur later rijden we het parkeerterrein van Van der Valk op. Tegenwoordig kan zo ongeveer alles online, dus ook het inchecken bij Van der Valk. Je kunt zo ook een digitale kamersleutel laten maken. Omdat we een kamer aan de achterkant kiezen, rijden we ook gelijk naar dat parkeerterrein en letterlijk op de allereerste plek naast de voordeur (achterdeur?) kunnen we de auto parkeren. Als we bij de kamer komen blijkt de moderne techniek toch niet altijd te werken, want hoe we het ook proberen, de het knipperend lichtje wordt maar niet groen dus de deur gaat niet voor ons open. Jurgen blijft even met de koffers staan en ik loop naar de receptie om een analoge sleutelkaart die het wel doet. Ik kan nu ook gelijk de gegevens voor de Sleep, Park Fly doorgeven (ben helemaal trots dat ik zowaar het kenteken uit m'n hoofd ken) en de shuttelbus voor morgen reserveren.

Inmiddels is het ineens 20.00 uur, dus de hoogste tijd om wat te eten. We nemen een gratis welkomstdrankje om de vakantie in te luiden en het eten is erg goed.  

Ook voor Florida 3 maal scheepsrecht?

Zoals ieder jaar komt er een moment dat we na gaan denken over een vakantie naar de zon in het voorjaar.

En gelukkig zijn we helemaal niet veeleisend (...): we willen wel zeker weten mooi weer en niet 'met-mazzel-in-de-luwte-lekker-in-de-zon-weer'.

Dat betekent, in ieder geval voor ons, dat we hiervoor de oceaan over 'moeten' omdat we dan het weer op bijvoorbeeld de Canarische Eilanden te onvoorspelbaar vinden. 

We zijn inmiddels 2 keer op Curaçao geweest, 2 keer op Bonaire en 1 keer op Aruba. En het is daar natuurlijk heerlijk, maar het is ook leuk om weer wat anders te bedenken, zeker omdat we nu 2 weken gepland hebben in plaats van 8 dagen.

Los van mooi weer willen we ook graag zelf mobiel kunnen zijn (Dominicaanse Republiek valt daarmee af), en ineens bedenken we: waarom niet Florida?

Dat is een hele goeie vraag die tot een snelle conclusie leidt dat het dus Florida wordt. 

Het plan is op zich snel bedacht: eerst een paar 'losse' nachten en dan in een villa in de regio Orlando. Jurgen wil graag naar Kennedy Space Center, ik wil naar de Wizarding World of Harry Potter in Universal, St. Augustine staat op de planning en hier en daar natuurlijk een state park/spring en als het even kan manatees.

Dan gaat het eigenlijk heel snel (moet ook want het is al eind januari!) en boeken we achter elkaar de vliegtickets bij Delta, de auto via Happytoursusa.com, en de losse hotel overnachtingen.

Tickets blijken overal duur voor onze periode en met Delta kunnen we heen rechtstreeks en terug via Atlanta. De auto wordt een Standard SUV,  net zoals afgelopen zomer.

Vanwege de wensen blijven  we nu ten Noorden van Orlando. Daar zijn we nog nooit geweest tenslotte, en ook in twee weken moeten er gewoon keuzes gemaakt worden!

De villa boeken we uiteindelijk via AirBNB. Het ziet er op de foto's allemaal mooi uit, is met 4 slaapkamers en 3 badkamers natuurlijk belachelijk groot voor ons tweeën, de host reageert heel snel en natuurlijk dat zwembad! 😎

Vanuit huis regelen we kaarten voor Kennedy Space Center en Universal, dat worden parkhoppers zodat we ook met de Zweinsteinexpress kunnen 😆

Kort voor vertrek annuleren we onze parkeerplaats op Schiphol toch nog maar om zodoende een Park, Sleep, Fly bij Van der Valk te boeken. Scheelt een paar uur slaap. Ook gooien we alle losse boekingen nog even om. 

Dan zijn we er klaar voor. Nog een paar dagen werken en dan kunnen we weg 😃